Europa
Cultuur en koers in les Hautes-Pyrénées

Cultuur en koers in les Hautes-Pyrénées

Af en toe hebben we een te druk agenda en schakelen we gastbloggers in. Dit keer was dat Jochem. Volg ‘m op Twitter @hetjoch. Dit wist hij te vertellen na een uitstap:

Of ik een paar dagen naar de Pyreneeën wou? Er zijn veel dingen die je mij twee keer moet vragen – of ik hardhorig ben, bijvoorbeeld – maar in dit geval niet niet.
“Als je er klaar voor bent, ga je lopen tot je niet meer kan. À fond!” Dus ik sleurde mijn vege lijf in beweging, om twintig meter verder 1500 meter boven de grond te zweven aan een parachute. Paragliding is iets waar de Pyreneeën zich toe lenen, en paragliding is verdomd lekker!

Maar ik ging niet naar les Hautes-Pyrenées om bungelend aan een lap stof “Volare” aan te heffen. Of toch niet uitsluitend. Eerst naar Lourdes, om flesjes te vullen met wijwater, want zo wil het cliché het. De clichés over Lourdes kloppen allemaal, net zoals die over Ibiza. Maar net zoals Ibiza heeft ook Lourdes een kantje dat ‘De Mensen’ niet kennen. Je kan er bijvoorbeeld megalekker gaan eten. Of de benen van onder uw lijf gaan dansen in het uitgaansleven. Ik verzin dit niet, Lourdes heeft een bruisend nachtleven. Ik heb obers met kleine oogjes gezien omdat ze tot zes uur in een bôite in Lourdes hadden gehangen. Maar het blijft natuurlijk ook gewoon een populair bedevaartsoord, de lichtprocessie met duizenden mensen met kaarsjes is – vroom katholiek of praktiserend atheïst – verdomd indrukwekkend.


Maar ik ben niet naar daar geweest om mijn liefde voor de mama van kinneke Jezus te bezingen. Of toch niet alleen daarvoor. Marmotten voeren zeg ik u! Het Parc Animalier des Pyrénées is een aanrader. Een dierentuin waar beesten ruimte hebben om te ravotten, waartegen de hokken in de Zoo van Antwerpen claustrofobisch lijken. En je mag er bij de marmotten in het hok, om die fluffy beesten uit je hand te laten eten. Marmotten leven in het wild in de hoge Pyreneeën, en zijn eigenlijk ratten, maar dan in’t cool. De beren mocht ik om onverklaarbare redenen niet met de hand voeren.

Maar ik ging niet naar Frankrijk om diertjes te voeren. Al was dat wel leuk. Nee, fietsen verdorie! De Tourrit naar Cauterets verkennen op een gehuurde koersbolide, heerlijk! Bij fietsenverhuur Ardiden Vélos heb je de keuze tussen een carbon koersfiets, of elektrische mountainbikes. Mijn conditie en atletisch vermogen zwáár overschattend, koos ik voor the real deal. Tip: wie de Tourmalet wil beklimmen zonder z’n testament in z’n hoofd al te schrijven: kies alsjeblieft voor de elektrische fiets. Wie tijdens het afzien ook wil genieten van een prachtig landschap, huurt beter de koersfiets. Gelukkig ging het daarna weer naar een luxueuze spa. Want een badcultuur hebben ze wel, die Pyreneeërs. In zowat elk dorpje hebben ze les thermes. (Nee, niet die ex-premier die vaker blundert dan een bijziende doelman na een fles tequila). Er zijn ergere dingen dan na een drukke dag stoom te gaan aflaten in een jacuzzi onder een heerlijk zonnetje. Tax-on-web, om maar iets te noemen.

Maar ik ben niet naar daar gegaan om de wellnessdiva uit te hangen, al deed dat verdorie wel deugd. Wie Hautes-Pyrénées zegt, zegt bergen. Bergen zijn zo van die molshopen zoals we in de Ardennen hebben, maar dan maal duizend. Eerst Cirque de Gavarnie bezocht. Een grote cirkel gevormd door bergen, noemen de Fransen blijkbaar Cirque. En dat van Gavarnie is gróót. Het enige wat dat overdonderde gevoel een beetje verstoorde, was het geraas van de waterval (de grootste van Europa, dus daar gingen we niet tegen beginnen). Must see, dat wel. Ook Pont D’Espagne had watervallen, en wel zo veel dat het daar terecht “Le pétit Canada” genoemd wordt. Vanaf dat Spaans bruggetje klom ik verder naar Lac de Gaube. Dat is een postkaartje in reliëf. Adembenemend schoon meertje in een prachtig decor. Ideaal om een plonsje in te doen, dacht ik bij 33 graden. Niet dus, het water in dat meer is gesmolten sneeuw van de bergen en belachelijk koud. Hoe koud? De blik van je vriendin nadat je haar dik hebt genoemd, zo koud. Voor de rest een aanrader, vooral omdat je na twee minuten al opgedroogd bent.

We reizen om te leren, dus nam ik het kabelliftje naar Pic du Midi. Een knoerthoge berg met daarop een sterrenwacht. Met de telescopen die op die berg staan, hebben ze destijds de foto’s van de maan gemaakt om het pad voor Armstrong te effenen. En zo zijn we weer bij wielrennen.

Ik ging niet naar daar om in de voetsporen van Frank Deboosere te treden. Drie dagen Hautes Pyrénées en ik weet zeker dat ik daar ooit nog ga wonen. Vriendelijke mensen, heerlijk eten, zalig zonnetje, een mens zou er Frans voor gaan leren!

Tip: neem wandelschoenen mee. Ook al lenen de mediterrane temperaturen zich ertoe, een berg beklimmen op teensletsen is geen aanrader. Ik weet dit van euh.. een vriend.

Voor alle informatie over Frankrijk: www.rendezvousenfrance.com

Voor alle informatie over Les Hautes-Pyrénées: www.tourisme-hautes-pyrenees.com

Voor alle informatie over de Midi-Pyrenées: www.tourisme-midi-pyrenees.com

Share this Story

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Hoi!

196 landen in de wereld om uit te kiezen als een kind in een snoepwinkel. Waar naartoe en wat er zien? Wij, een koppel 20-ers, delen onze persoonlijke ervaringen over onze reizen. Heb je zelf tips? Stuur ons een berichtje!

Facebook