Europa
Het grote Nieuwjaarsfiasco in Berlijn

Het grote Nieuwjaarsfiasco in Berlijn

Af en toe vragen mensen mij om tips voor Berlijn. Telkens moet ‘k hen teleurstellen. Ik heb er geen. Ben ik dan nog nooit in Berlijn geweest? Oh jawel, ik heb er een weekje rondgewandeld en zelfs Nieuwjaar gevierd vorig jaar. Dat was het dan ook zo’n beetje. De reden dat ‘k na een week rondhossen in Berlijn geen enkele tip heb is een zeer logische…

’t Is the day before Christmas. Ik zit op een bankje aan het water in Bangkok. In mijn ene hand een glas wijn, in mijn andere de fles om af en toe bij te vullen. Feest is er om gevierd te worden. Ik drink samen met mijn nieuwe Oostenrijkse vriend waarmee ik een week lang de hosteldorm heb gedeeld. Hij kent Bangkok, heeft er een jaartje gewoond, maar wist niet van dit rustige plekje. Naast hem zit een local jongedame. We zagen haar voor ’t eerst begin van de week in een club. Mijn Oostenrijkse playboy vriend scoorde haar nummer en trok daarna de rest van de week met haar op. We zijn zat met z’n drietjes. Het is leuk.

Iets minder leuk is de dag erna. Een katerke zoals ze zeggen. Op een vrij ongelegen moment want die ochtend moet ik het vliegtuig op naar Berlijn godbetert. Het zit zo, elk jaar vieren Dorien en ik Nieuwjaar in het buitenland. Ik tafel niet graag en in het buitenland zitten is het ideale excuus om dat niet te moeten doen. Er was een jaartje Rotterdam, eentje in Gambia en nu dus Berlijn. Dat was goedkoop, dichtbij voor Dorien en een tussenstop voor mij. Ideaal, hé!

Ok, misschien niet helemaal ideaal. Dorien laat me weten net voor ik opstijg dat ze in een andere luchthaven in Berlijn zal aankomen. In mijn rugzak zitten kleren voor Thailand: dunne t-shirts, dunne truitjes, dunne broeken, dunne alles. Temperatuur in Bangkok: 35 graden. Dunne alles is dus logisch. Temperatuur in Berlijn: -10°C. Ik herhaal: min 10 graden Celcius! I was fucked. Dorien had dan wel wat warme kleren mee voor mij, ik kon ze niet aantrekken. Dan maar zelf mijn weg vinden naar het hotel.

Probleem twee: mijn portefeuille was gejat in Thailand. Ik had dus nog enkel Thai’s geld op zak. Niet zo heel veel. Gelukkig kon ik dat in Berlijn wisselen en met mijn weinig eurootjes een metroticket kopen. Toch? Niet dus, Kerstdag, alles dicht. Dat werd zwartrijden. En ook zo’n beetje gokken waar ‘k moest afstappen want in mijn iPhone zat nog enkel een Thaise simkaart. Feest! Alright, goed gegokt. Juiste plek afgestapt. Klaar om te wandelen. De rugzak stevig vastgegespt na een vlucht van een 10-tal uur. En in mijn dikste dunne trui naar het hotel. Langs de Berlijnse Muur. Schoon ding, goed om de wind wat tegen te houden.

Michelberger gevonden. Zalige hotel. Hipster as fuck. The Big Lebowski constant in loop in de gangen en een specifiek kanaal ervoor op je tv. Zo hipster. Dorien ook gevonden. Die kwam een beetje later. De dag nadien warme kleren gescoord bij de Primark (sorry kindslaafjes). En dan… welja, dan wenen omdat het zo koud was. Elke dag -10°C. Elke dag. Mijn lijf kon het niet aan. Het was mentaal te zwak. Een verkoudheid, een verkoudheid, een verkoudheid werd mijn vak. Vandaar dus geen tips. We deden nauwelijks iets. In de kou staan. Musea bezoeken. Meer in de kou staan. Klagen over de kou.

Oh, en Nieuwjaar vieren. Dat wel. Aan de Brandenburg Tor. Headliners van de avond: Tokio Hotel en David Hasselhoff. Jawel, The Hoff. Alleen in Duitsland kan hij zanger EN headliner van een event zijn dat door meer dan een miljoen mensen live wordt gevolgd en nog een paar miljoen op TV. Hij bracht zijn beste songs, speelde als 1 van de enige live en genoot met volle teugen. Wij waren al blij dat het iets minder koud was, dat we nog net konden ademen tussen de massa mensen en dat we op het einde een beetje vuurwerk zagen. Ook al stonden we eigenlijk aan de verkeerde kant van de Tor en zagen we het allemaal dus niet zo heel goed.

Gekke regel bij de Duitsers: geen vuurwerk afsteken voor middernacht. Gevolg: zatte Duitsers die in lege champagneflessen vuurwerk afsteken op straat en in de metro. In Rotterdam mogen mensen na middernacht niets meer afsteken waardoor de 2 dagen voor Nieuwjaar Rotterdam verandert in een slagveld, maar dan wel op het moment dat mensen tenminste nog ietwat nuchter zijn. Niet zo bij de Duitse vrienden. Levensgevaarlijk. Bijna zo gevaarlijk als de Gambianen die vuurwerk afstaken in het losse zand op 1m van de restaurants.

Dit jaar vieren we voor het eerst Nieuwjaar niet samen. Daar kijk ik niet naar uit. Ik zal in Thailand zitten waarschijnlijk. Of Cambodja. Of Laos. Geen idee. Dorien gaat waarschijnlijk voor ergens in Europa. Het wordt sowieso vreemd.

Share this Story

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Hoi!

196 landen in de wereld om uit te kiezen als een kind in een snoepwinkel. Waar naartoe en wat er zien? Wij, een koppel 20-ers, delen onze persoonlijke ervaringen over onze reizen. Heb je zelf tips? Stuur ons een berichtje!

Facebook